حجتالاسلام نجف نجفي روحاني، نماينده بعثه مقام معظم رهبري در مدينه منوره، گفتوگو با خبرنگار پايگاه اطلاع رساني حج با اشاره به نزديك شدن اعزام زائران ايراني به حج تمتع و فراگير شدن آموزشهاي زائران در سراسر كشور، گفت: رعايت برخي نكات در زمان حضور زائران در سرزمين وحي بسيار ضروري است كه اهميت دادن به آن زائران را در برگزاري حج باشكوه و معنوي بيشتر كمك خواهد كرد.
وي افزود: زائران هنگام آغاز نماز جماعت، مسجد را ترك نكنند و مواظب باشند از اهل سنت زودتر به سجده نروند، همچنين از صدا كردن يكديگر با صداي بلند در مسجدالنبي يا مسجدالحرام دوري كنند و مواظب باشند، در مسجدالنبي پشت ضريح نبياكرم (ص) ننشينند.
حجتالاسلام نجفي روحاني با بيان اينكه زائران نبايد موقع حضور در نماز، مانند اهل تسنن دست بسته نماز بخوانند و مواظب باشند، بعد از خواندن حمد امام جماعت «آمين» نگويند، ادامه داد: حجاج عزيز در ركوع و سجود با صداي بلند ذكر نگويند و توجه داشته باشند كه پس از ركوع، امام جماعت با كمي توقف و قرائت دعاي طولاني با تأني به سجده بروند.
وي همچنين به بانوان زائر توصيهاي داشت و گفت: بانوان هنگام برگزاري نماز جماعت در مسجد الحرام، از ميان صفوف مردها تردد نكنند. همچنين زائران مرد ايراني با لباس نامناسب در بازار و خيابانها تردد نكنند.
اين استاد دانشگاه از زائران خواست هنگام برپايي نماز جماعت از تجمع جلوي مغازهها براي خريد پرهيز كنند و ادامه داد: حجاج عزيز نهايت استفادهٔ معنوي را از مدينهٔ منوره و مكهٔ معظمه ببرند و از گذراندن وقت به بطالت پرهيز كنند.
وي به زائران توصيه كرد كه به زائران كهنسال و سالخورده كمك كنند و آنها را در حل مشكلات ياري رسانند در ادامه چند توصيه ديگر را يادآور شد و افزود: زائران به شبكههاي بقيع بهوسيلهٔ پارچه، نخ و قفل دخيل نبندند و روي قبور، پول و پارچه نيندازند و عريضه ننويسند.
خودداري از بوسيدن ضريح و درهاي حرم، نگذاشتن مهر و سنگ در سجده از ديگر توصيههايي حجتالاسلام نجفي روحاني بود و در ادامه گفت: زائران عزيز هرگز قرآن را با دست چپ نگيرند و آن را روي زمين نگذارند، زيرا اين رفتار از سوي زائران ساير كشورهاي اسلامي هرگز پسنديده نيست و همچنين در شان زائران ما چنين رفتاري نيست كه نسبت به اين كتاب الهي بياهميت باشند.
88888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888
کمتر از یک ماه به آغاز اعزامهای حج امسال فرصت باقی است و احترام به قوانین و مقررات کشور میزبان یکی از الزامات سفری توأم با آرامش و بیدردسر برای حجاج و عمرهگزاران اعزامی به سرزمین وحی است.
کمتر از یک ماه به آغاز موسم حج سال جاری باقیمانده است و طبق اعلام رئیس سازمان حج و زیارت اولین گروه از زائران خانه خدا 14 شهریور به سرزمین وحی پرواز میکنند.
احترام به قوانین و مقررات کشور میزبان یکی از الزامات سفری توأم با آرامش و بی دردسر برای حجاج و عمره گزاران اعزامی به سرزمین وحی است اما بعضاً مشاهده می شود، نبود آگاهی و رعایت این مقررات و قوانین و بی توجهی به تفاوتهای فرهنگی میان دو ملت مشکلاتی را برای زائران، عوامل کاروان و ستادهای عملیاتی سازمان حج و زیارت در عربستان ایجاد کرده و موجب اتلاف وقت زائران و از دست رفتن فرصتهای معنوی سفر شده است.
علی رغم آنکه در جلسات آموزشی کاروانها و همایشهای متمرکز آموزشی-توجیهی عمره گزاران و حجاج بر موضوعات فوق تأکید میشود اما متأسفانه بعضاً شاهدیم جدی نگرفتن تذکرات و توصیهها مشکلاتی را برای زائران سرزمین وحی ایجاد کرده است.
از این رو بهتر است پارهای از رفتارها را که مبادرت به انجام آنها در حرمین شریفین یا قبرستان بقیع، منجر به آزار و دستگیری یا زندانی شدن حجاج و زائران میشود، مورد توجه ویژه زائران قرار گیرد:
*توزیع هرگونه کتاب، نشریه، دعا و امثال آنها در حرمین شریفین
*صحبت کردن با زائران غیر ایرانی به قصد ارشاد و تبلیغ
*نگاه غضبناک، بحث و مشاجره با مأموران سعودی
*خواندن نماز فرادا در هنگام برگزاری نماز جماعت در حرمین شریفین
*عکسبرداری و فیلمبرداری به هنگام اقامه نماز
*سجده بر مهر و امثال آن
*زنگ خوردن تلفن همراه هنگام برگزاری نماز جماعت و مکالمه با آن
*گذاشتن قرآن مجید بر روی زمین
*بریدن یا کشیدن نخ پرده خانه کعبه
*بوسیدن و تبرک جستن به در و دیوار یا آستان مقدس حرم شریف نبوی(ص) و مرقدهای مطهر ائمه مظلوم بقیع(ع)
*گرفتن کفش به سمت مرقد مطهر رسول گرامی اسلام(ص) و خلفا در مسجدالنبی(ص)
*روشن کردن شمع در حرم شریف نبوی(ص) و بقیع
*توزیع شیرینی، شکلات، بیسکویت و نذورات (حتی دادن یک شکلات به کودکان)
*ورود غیر مجاز به طبقات برج ساعت که در کنار مسجدالحرام واقع شده است
*سیگارکشیدن در محوطه های حرمین شریفین
*انداختن آب دهان در حرمین شریفین و بقیع
*برداشتن پول، گوشی یا هرگونه شیء (متعلق به دیگران) از روی زمین خصوصاً هنگام طواف
*تلصیق (زائران مرد در هنگام طواف مراقب باشند تا حتی المقدور بدن آنان با بانوانی که جلوی آنان قرار می گیرند تماس پیدا نکند. معمولاً دستگیری به این اتهام در کنار حجر الاسود که از شلوغی خاصی برخوردار است اتفاق میافتد و اثبات اینکه شما محرم خود را جهت استلام حجر الاسود همراهی نمودهاید، امری دشوار است)
*هم صحبت شدن با زنان غیر ایرانی
امیدواریم زائران خانه خدا با آگاهی از این موارد بتوانند حداکثر استفاده را از این سفر معنوی ببرند و در عملیات حج امسال هیچ یک از موارد فوق در زائران ایرانی سرزمین وحی به چشم نخورد.
بسم الله الرحمن الرحیم
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ اَمیرِالْمُؤْمِنینَ وَابْنَ سَیِّدِ الْوَصِیّینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ فاطِمَةَ سَیِّدَةِ نِساءِ الْعالَمینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا ثارَ اللَّهِ وَابْنَ ثارِهِ وَالْوِتْرَ الْمَوْتُورَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ عَلَى الْاَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنائِکَ عَلَیْکُمْ مِنّى جَمیعاً سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَالنَّهارُ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِیَّةُ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصیبَةُ بِکَ عَلَیْنا وَ عَلى جَمیعِ اَهْلِ الْاِسْلامِ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصیبَتُکَ فِى السَّمواتِ عَلى جَمیعِ اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَساسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَیْکُمْ اَهْلَ الْبَیْتِ و لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً دَفَعَتْکُمْ عَنْ مَقامِکُمْ وَ اَزالَتْکُمْ عَنْ مَراتِبِکُمُ الَّتى رَتَّبَکُمُ اللَّهُ فیها
سلام بر تو اى ابا عبد اللَّه؛ سلام بر تو اى فرزند رسول خدا؛ سلام بر تو اى فرزند امیر المؤمنین و اى فرزند سیّد اوصیا؛ سلام بر تو اى فرزند فاطمه زهرا سیّده زنان اهل عالم؛ سلام بر تو اى کسى که از خون پاک تو و پدر بزرگوارت خدا انتقام مىکشد؛ و از ظلم و ستم وارد بر تو دادخواهى مىکند. سلام بر تو و بر ارواح پاکى که در حرم مطهرت با تو مدفون شدند. بر جمیع شما تا ابد از من درود و تحیت و سلام خدا باد. تا دلیل و نهار در جهان بر قرار است. اى ابا عبد اللَّه همانا تعزیتت (در عالم) بزرگ و مصیبتت در جهان بر ما شیعیان و تمام اهل اسلام سخت و عظیم و ناگوار و دشوار بود. و تحمل آن مصیبت بزرگ در آسمانها بر جمیع اهل سموات نیز سخت و دشوار بود. پس خدا لعنت کند امتى که اساس ظلم و ستم را بر شما اهل بیت رسول بنیاد کردند و خدا لعنت کند امتى را که شما را از مقام و مرتبه (خلافت) خود منع کردند و رتبه هایى که خدا مخصوص به شما گردانیده بود، از شما گرفتند.
وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً قَتَلَتْکُمْ وَ لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدینَ لَهُمْ بِالتَّمْکینِ مِنْ قِتالِکُمْ بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلَیْکُمْ مِنْهُمْ وَ مِنْ اَشْیاعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْلِیائِهِمْ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ اِلى یَوْمِ الْقِیمَةِ وَ لَعَنَ اللَّهُ آلَ زِیادٍ وَ آلَ مَرْوانَ وَ لَعَنَ اللَّهُ بَنى اُمَیَّةَ قاطِبَةً وَ لَعَنَ اللَّهُ ابْنَ مَرْجانَةَ وَ لَعَنَ اللَّهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ لَعَنَ اللَّهُ شِمْراً وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسْرَجَتْ وَ اَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِکَ بِاَبى اَنْتَ وَ اُمّى لَقَدْ عَظُمَ مُصابى بِکَ فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَکْرَمَ مَقامَکَ وَ اَکْرَمَنى بِکَ اَنْ یَرْزُقَنى طَلَبَ ثارِکَ مَعَ اِمامٍ مَنْصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ اَللَّهُمَّ اجْعَلْنى عِنْدَکَ وَجیهاً بِالْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلامُ فِى الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ
خدا لعنت کند آن امتى که شما را کشتند و خدا لعنت کند آن مردمى را که از امراى ظلم و جور براى قتال با شما اطاعت کردند. من به سوى خدا و به سوى شما از آن ظالمان و شیعیان آنها و پیروان و دوستانشان بیزارى مىجویم. اى ابا عبد اللَّه من تا قیامت سلم و صلحم با هر که با شما صلح است و در جنگ و جهادم با هر که با شما در جنگ است. خدا لعنت کند آل زیاد و آل مروان را. و خدا لعنت کند بنىامیه را تمامی و لعنت کند پسر مرجانه را و لعنت کند عمر سعد را و خدا لعنت کند شمر را. و خدا لعنت کند گروهى را که اسبها را براى جنگ با حضرتت زین و لگام کردند و بر تو بناگاه هجوم آوردند و براى جنگ با تو مهیا گشتند. پدر و مادرم فداى تو باد؛ تحمل حزن و مصیبت بر من به واسطه ظلم و ستمى که بر شما رفته سخت دشوار است. پس از خدایى که مقام تو را گرامى داشت و مرا هم به واسطه دوستى تو عزّت بخشید از او درخواست میکنم که روزى من گرداند تا با امام منصور از اهل بیت محمد صلى اللَّه علیه وآله خونخواه تو باشم. پروردگارا مرا به واسطه حضرت حسین نزد خود در دو عالم وجیه و آبرومند گردان.
یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلى رَسُولِهِ وَ اِلى اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ وَ اِلى فاطِمَةَ وَ اِلَى الْحَسَنِ وَ اِلَیْکَ بِمُوالاتِکَ وَ بِاْلبَرائَةِ مِمَّنْ اَسَّسَ اَساسَ ذلِکَ وَ بَنى عَلَیْهِ بُنْیانَهُ وَ جَرى فى ظُلْمِهِ وَ جَوْرِهِ عَلَیْکُمْ وَ عَلى اَشْیاعِکُمْ بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلَیْکُمْ مِنْهُمْ وَ اَتَقَرَّبُ اِلَى اللَّهِ ثُمَّ اِلَیْکُمْ بِمُوالاتِکُمْ وَ مُوالاةِ وَلِیِّکُمْ وَ بِالْبَرائَةِ مِنْ اَعْدائِکُمْ وَالنَّاصِبینَ لَکُمُ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرائَةِ مِنْ اَشْیاعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ وَ وَلِىٌّ لِمَنْ والاکُمْ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عاداکُمْ فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَکْرَمَنى بِمَعْرِفَتِکُمْ وَ مَعْرِفَةِ اَوْلِیائِکُمْ وَ رَزَقَنِى الْبَرائَةَ مِنْ اَعْدائِکُمْ اَنْ یَجْعَلَنى مَعَکُمْ فِى الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ
اى ابا عبداللَّه من به درگاه خدا تقرب جسته و به درگاه رسولش و به نزد حضرت فاطمه و حضرت حسن و به حضرت تو قرب مىطلبم به واسطه محبت و دوستى تو. و بیزارى از کسانى که اساس و پایه ظلم و بیداد را بر شما بنا نهادند و بیزارم از پیروان آنها و به درگاه خدا و نزد شما اولیاء خدا از آن مردم ستمکار ظالم بیزارى مىجویم و اول به درگاه خدا؛ سپس نزد شما تقرب مىجویم به سبب دوستى شما و دوستى دوستان شما و به سبب بیزارى جستن از دشمنان شما. و بیزارى از مردمى که با شما به جنگ و مخالفت برخاستند و از شیعیان و پیروان آنها هم بیزارى میجویم. اى بزرگواران من سلم و صلحم با هر کس که با شما صلح است و در جنگ و مخالفتم با هر کس که با شما به جنگ است و دوستم با دوستان شما و دشمنم با دشمنان شما. پس از کرامت حق درخواست مىکنم به معرفت شما و دوستان شما مرا گرامى سازد و همیشه بیزارى از دشمنان شما را روزى من فرماید و مرا در دنیا و آخرت با شما قرار دهد.
وَ اَنْ یُثَبِّتَ لى عِنْدَکُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِى الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ وَ اَسْئَلُهُ اَنْ یُبَلِّغَنِىَ الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَکُمْ عِنْدَاللَّهِ وَ اَنْ یَرْزُقَنى طَلَبَ ثارى مَعَ اِمامٍ هُدىً ظاهِرٍ ناطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْکُمْ وَ اَسْئَلُ اللَّهِ بِحَقِّکُمْ وَ بِالشَّأْنِ الَّذى لَکُمْ عِنْدَهُ اَنْ یُعْطِیَنى بِمُصابى بِکُمْ اَفْضَلَ ما یُعْطى مُصاباً بِمُصیبَتِه مُصیبَةً ما اَعْظَمَها وَ اَعْظَمَ رَزِیَّتَها فِى الْاِسْلامِ وَ فى جَمیعِ السَّمواتِ وَالْاَرْضِ اَللَّهُمَّ اجْعَلْنى فى مَقامى هذا مِمَّنْ تَنالُهُ مِنْکَ صَلَواتٌ وَ رَحْمَةٌ وَ مَغْفِرَةٌ اَللَّهُمَّ اجْعَلْ مَحْیاىَ مَحْیا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَماتى مَماتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
و در دو عالم به مقام صدق و صفاى با شما مرا ثابت بدارد و باز از خدا درخواست میکنم که به مقام محمودى که خاص شما است مرا برساند. و مرا نصیت کند که در رکاب امام زمان شما اهلبیت، که هادى و ظاهر شونده ناطق به حق است؛ خونخواه باشم. و از خدا به حق شما و به شأن و مقام تقرب شما نزد خدا در خواست مىکنم، که ثواب غم و حزن و اندوه مرا به واسطه مصیبت بزرگ شما، بهترین ثوابى که به هر مصیبت زدهاى عطا مىکند به من آن ثواب را عطا فرماید. و مصبت شما آل محمد در عالم اسلام بلکه در تمام عالم سماوات و ارض چقدر بزرگ بود و بر عزادارانش تا چه حد سخت و ناگوار گذشت. پروردگارا مرا در این مقام که هستم از آنان قرار ده که درود و رحمت و مغفرتت شامل حال آنها است. پروردگارا مرا به آیین محمد و آل اطهارش زنده بدار و گاه رحلت هم به آن آیین بمیران.
اَللَّهُمَّ اِنَّ هذا یَوْمٌ تَبَرَّکَتْ بِهِ بَنُو اُمَیَّةَ وَ ابْنُ آکِلَةِ الْاَکْبادِ اللَّعینُ ابْنُ اللَّعینِ عَلى لِسانِکَ وَ لِسانِ نَبِیِّکَ صَلَى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فى کُلِّ مَوْطِنٍ وَ مَوْقِفٍ وَقَفَ فیهِ نَبِیُّکَ صَلَى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ اَللَّهُمَّ الْعَنْ اَباسُفْیانَ وَ مُعاوِیَةَ وَ یَزیدَ بْنَ مُعاوِیَةَ عَلَیْهِمْ مِنْکَ اللَّعْنَةُ اَبَدَ الْآبِدینَ وَ هذا یَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِیادٍ وَ آلُ مَرْوانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَیْنَ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِ اَللَّهُمَّ فَضاعِفْ عَلَیْهِمُ اللَّعْنَ مِنْکَ وَالْعَذابَ الْاَلیمَ اَللَّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَیْکَ فى هذَا الْیَوْمِ وَ فى مَوْقِفى هذا وَ اَیَّامِ حَیاتى بِالْبَرائَةِ مِنْهُمْ وَاللَّعْنَةِ عَلَیْهِمْ وَ بِالْمُوالاتِ لِنَبِیِّکَ وَ آلِ نَبِیِّکِ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِمُ السَّلامُ.
پروردگارا این روز؛ روزى است که مبارک می دانستند آن را بنى امیه و پسر جگر خوار و یزید پلید لعین، پسر معاویه ملعون در زبان تو و زبان رسول تو صلى اللَّه علیه و آله در هر مسکن و منزل که رسول تو توقف داشت (همه جا او را به لعن یاد کرد). پرورگارا لعنت فرست بر ابىسفیان و بر پسرش معاویه و پسرش یزید پلید. بر همه آنان لعن ابدى فرست و این روز (عاشوراء) روزى است که آل زیاد بن ابیه لعین و آل مروان بن حکم خبیث، به واسطه قتل حضرت حسین صلوات اللَّه علیه شادان بودند. پروردگارا تو لعن و عذاب الیم آنان را چندین برابر گردان. پروردگارا من به تو در این روز و در این مکان و در تمام دوران زندگانى به بیزارى جستن و لعن بر آن ظالمان و دشمنى آنها و بدوستى پیغمبر وآل اطهار او تقرّب میجویم.
سپس 100 مرتبه میگویی:
اَللَّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِکَ اللَّهُمَّ الْعَنِ الْعِصابَةَ الَّتى جاهَدَتِ الْحُسَیْنِ وَ شایَعَتْ وَ بایَعَتْ و تابعت عَلى قَتْلِهِ اَللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَمیعاً.
پروردگارا تو لعنت فرست بر اوّل ظالمى که در حق محمد و آل پاکش صلوات الله علیهم ظلم و ستم کرد. و آخرین ظالمى که از آن ظالم نخستین در ظلم تبعیّت کرد. پروردگارا تو بر جماعتى که بر علیه حضرت حسین بجنگ برخاستند لعنت فرست و بر شیعیانشان و بر هر که با آنان بیعت کرد و از آنها پیروى کرد. خدایا بر همه لعنت فرست.
و آنگاه 100 مرتبه تأکید مینمایی:
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ وَ عَلَى الْاَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنائکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَالنَّهارُ وَ لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَعلی اولاد الحسین عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ.
سلام بر تو اى ابا عبد اللَّه و بر ارواح پاکى که فانی در وجود تو شدند. سلام خدا از من بشما باد الىالابد مادامى که شب و روزی برقرار و باقى است و خدا این زیارت مرا آخرین عهد با حضرتت قرار ندهد. سلام بر حضرت حسین و بر حضرت على بن الحسین و بر فرزندان حسین و بر اصحاب حسین.
و آنگاه میگویی:
اَللَّهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّى وَابْدَأْ بِهِ اَوَّلاً ثُمَّ الثَّانِىَ وَالثَّالِثَ والرَّابِعَ اَللَّهُمِّ الْعَنْ یَزیدَ خامِساً وَالْعَنْ عُبَیْدَ اللَّهِ بْنَ زِیادٍ وَابْنَ مَرْجانَةَ وَ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً وَ آلَ اَبى سُفْیانَ وَ آلَ زِیادٍ وَ آلَ مَرْوانَ اِلى یَوْمِ الْقِیمَةِ.
پروردگارا تو لعنت مرا مخصوص گردان باولین شخص ظالم و اول در حق اولین ظالم و آنگاه در حق دومین و سوّمین و چهارمین. پروردگارا و آنگاه لعنت فرست بر یزید پنجم آن ظالمان و باز لعنت فرست بر عبید اللَّه بن زیاد پسر مرجانه و عمر سعد و شمر و آل ابى سفیان و آل زیاد و آل مروان تا روز قیامت.
سپس به سجده رفته و میگویی:
اَللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاکِرینَ لَکَ عَلى مُصابِهِمْ اَلْحَمْدُ للَّهِ عَلى عَظیمِ رَزِیَّتى اَللَّهُمَّ ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُرُودِ وَ ثَبِّتْ لى قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَکَ مَعَ الْحُسَیْنِ وَ اَصْحابِ الْحُسَیْنِ الَّذینَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلامُ.
ذکر سجده:
خدایا ترا ستایش مىکنم بستایش شکر گذاران تو؛ برغم اندوهى که بمن در مصیبت رسید. سپاس خدا را، بر عزادارى و اندوه و غم بزرگ من. پروردگارا شفاعت حضرت حسین را روزى که بر تو وارد میشوم نصیبم بگردان. و مرا نزد خود ثابت قدم بدار به صدق و صفا در روزى که بر تو وارد میشوم؛ با حضرت حسین و اصحابش که در راه خدا جانشان را نزد حسین فدا کردند (همنشین) باشم.
| فهرست روزنامه های ایران | |||||||||||
|
|
|
|||||||||
|
|
|
|||||||||
|
|
|
|||||||||
|
|
|
|||||||||
|
|||||||||||
|
|
|
|||||||||
|
|
|
|||||||||
|
|
|
|||||||||
|
|
|
|||||||||
ادامه مطلب...
غدیر خم نام ناحیهای میان مکه و مدینه است که پیامبر اسلام در حجةالوداع، علی را «ولی» پس از خود اعلام کرد. ۱۸ ذیالحجه، سالروز این واقعه میان شیعیان به عید غدیر خم شهرت دارد.
محمد، پیامبر اسلام در بازگشت از آخرین حج خود همه مسلمانانی که در حج شرکت داشتند را در غدیر خم جمع کرد و شیعیان معتقدند که او در آنجا علی بن ابیطالب را بهعنوان وصی و برادر و جانشین خود از جانب الله معرفی کرد. عبارت معروف «هر آنکس که من مولای او هستم، پس علی مولای اوست» قسمتی از خطابه بلند غدیر میباشد. گرچه در تفسیر حدیث غدیر خم در بین شیعه و سنی اختلاف وجود دارد. اهل سنت تنها اظهار نزدیکی پیامبر به علی و دوستی با او رامیدانند و اظهار خواسته اش که علی به عنوان پسر عمو و فرزند خوانده اش جانشین او در مسئولیتهای خانوادگی اش پس از مرگ شود.
این واقعه و حدیث غدیر در کتاب های شیعه و بسیاری کتاب های اهل سنت نقل شده
جلوه گر شد بار دیگر طور سینا در غدیر
ریخت از خم ولایت مى به مینا در غدیر
رودها با یکدگر پیوست کمکم سیل شد
موج مى زد سیل مردم مثل دریا در غدیر
هدیه جبریل بود "الیوم اکملت لکم"
وحى آمد در مبارک باد مولى در غدیر
با وجود فیض" اتممت علیکم نعمتى"
از نزول وحى غوغا بود غوغا در غدیر
بر سر دست نبى هر کس على را دید گفت
آفتاب و ماه زیبا بود زیبا در غدیر
بر لبش گل واژه " من کنت مولا " تا نشست
گلبن پاک ولایت شد شکوفا در غدیر
" برکه خورشید " در تاریخ نامى آشناست
شیعه جوشیده ست از آن تاریخ آنجا در غدیر
گر چه در آن لحظه شیرین کسى باور نداشت
مى توان انکار دریا کرد حتى در غدیر
باغبان وحى مى دانست از روز نخست
عمر کوتاهىست در لبخند گل ها در غدیر
دیده ها در حسرت یک قطره از آن چشمه ماند
این زلال معرفت خشکید آیا در غدیر ؟
دل درون سینه ها در تاب و تب بود اى دریغ
کس نمى داند چه حالى داشت زهرا در غدیر
ادامه مطلب...
حمد بیرون ز حد آن قادر فرد احدی را که به یک لفظ کُن افراخت ز هستی، علم انگیخت وجود از عدم، آمیخت عناصر به هم، آورد پدید ارض و سما، نور و ضیاء، شمس و قمر، ابر و مطر، رمل و حجر، بحر و بر و چشمه و کوه و دره، اشجار و نباتات و جمادات و تر و خشک و شب و روز و مه و سال، چه پیدا و چه پنهان نعم نامتناهی که در این باب دهد خویش گواهی، بود این قول الهی که شمردن نتوانید شما نعمت مارا.1
1.سوره ی نحل، آیه ی 18:«وَ اِن تَعُدّوا نِعمَةَ اللهِ لا تُحصوها».
زِهی رفعت و اقبال، خَهی شوکت و اجلال، که کرد آن همه یکبار، نثار قدم حضرت انسان و پس او را سوی خود خواند و همی کرد به وی صنع خود اظهار، که از دیدن آثار برد ره به مؤثر، کند اقرار پس از دیدن قدرت به مقدِّر، نِگرد صورت و در دل فتدش عشق، مصوّر شودش معرفتی حاصل و از شوق ستایش کند آن پاک خدایی که پی بنوگی خویش بپوشاند چنین خلعت هستی به بر مرد و زن و پیر و جوان، شاه و گدا، باز در این باب شنو قول خداوند جهان عزّ و عَلا را.2
2.سوره ی ذاریات، آیه ی 56:«وَ ما خَلَقتَ الجِنَّ وَ الاِنسَ الّا لِیَعبُدون».
باری ای آدم خاکی، تو گل سرسبد عالم ایجادی و عالم همه آنِ تو بود، بیشتر از جن و ملک رفعت و شأن تو بود، جنت فردوس به تحقیق مکان تو بود، نیک نظر کن سوی أشیاء که ز عِلوی و ز سِفلی ره عشق تو سپارندو همه رو به تو دارند، برآنند که خود بر تو رسانند، تو رو سوی خدا کن، به رهش خویش فنا کن، به در خالق یکتا ز ادب پشت دوتا کن، بنگر از تو چه حق خواسته، آن دِین أدا کن. تو مپندار عبث خلق شدی، بیهُده از نیست به هست آمدی، آیا نشنیدی ز خداوند که فرمود: عبث خلق نکردیم شمارا.3
3.سوره ی مؤمنون، آیه ی 115:«أفَحسبتُم أنَّما خَلَقناکُم عَبَثا».
عالم از بهر تو شد خلق و تو از بهر عبادت، که بری ره به سعادت، رهی از قید شقاوت، چه به معنی چه به صورت، بزنی دامن همت به کمر از پی طاعت، به هوای دل خود ره نسپاری، شنوی حکم حق و در عمل آری، ز صلاة و ز صیامش، ز حلال و ز حرامش، نکنی غفلت و کامل کنی اسلام خود آنگه به تولای امیری که بود فرض ولایش، بستوده است خدایش، همه عالم به فدایش، که نشد بعث رسل جز که شود عالم انسانیت آباد، که آن معنی انسان شود از پرده نمایان، بشناسند خلایق حق از آن مظهر یزدان، نبد ار بعث رسل بهر وی، آمد ز چه در خم غدیر امر مؤکد ز خداوند به ختم رسل احمد که بگو آنچه که دانی و گر آن را نرسانی، نرسانیده ای ای شاه به مخلوق تو پیغام خدارا.4
4.سوره ی مائده، آیه ی 67:«یا أیُّهَا الرَّسول بَلِّغ ما اُنزِلَ اِلَیکَ مِن رَبِّک وَ إِن لَم تَفعَل فَما بَلَّغتَ رِسالَتَه وَاللهُ یَعصِمُکَ مِنَ النّاس».
شد چو مأمور بدین امر شه کشور دین، حامل فرقان مبین، ماه سما شاه زمین، ختم رسل عقل کل آیینه ی وجه احد، احمد گهر افشاند ز لعل لب جانبخش که بایست مرا منبری، آنگه ز جهاز شتر آن قوم نمودند به پا منبر و بنشست بر آن سید عالم، نبی امیر اکرم، به رخی همچو گل افروخته، نی نی که رخش لطف و ملاحت به گل آموخته، مردم همگی دیده بر او دوخته، خلقی شده سرگرم تماشای جمالش، به فلک نور روان از رخ خورشید مثالش، نه همین خلق زمین گشته بر او مات، که حیران شده بر وی همه سکّان سماوات، پس آن مظهر آیات و کرامات، پس از بِسمِلَه بنهاد بدین خطبه بنا حمد و ثنا را.5
5.خطبه ی غدیر:«ألحَمدُ لِلّهِ الَّذی عَلا فی تَوَحُّدِه وَ دَنا فی تَفَرُّدِه وَ جَلَّ فی سُلطانِه وَ عَظُمَ فی أرکانِه وَ أحاطَ بِکُلِّ شَئ وَ هُوَ فی مَکانِه وَ قَهَرَ جَمیعَ الخَلقِ بِقُدرَتِه وَ بُرهانِه و ...».
از پس حمد حق آن شمع شبستان هدایت، شه اقلیم رسالت، قمر برج نبوت، به ملأ گفت به امت که رساندم به شما آنچه که بر من برسید از حق و تقصیر نکردم به خلایق، در رحمت بگشودم همه را راه سلامت بنمودم، به شما آنچه که گفتم همه از قول خدا بود و مبرّا ز هوا بود، کنون هست مرا در نظر امری که در آن امر سه نوبت شده جبریل به من نازل و تأکید به تبلیغ همی کرده در این منزل و آن نیست مگر اینکه بگویم به سفید و به سیه تا همه دانند علی هست وصی من و از بعد من او راست خلافت، بود او در خور تشریف امامت، بَرِ من رتبه ی او رتبه ی هارون بَرِ موسی است، نبی نیست دگر بعد من و او به شما سید و مولاست، برد تا که شما را به ره راست، مسازید رها دامن این راهنما را.6
6.خطبه ی غدیر:«فَأعلَم کُلَّ أبیَضٍ وَ أسوَد إنَّ عَلی ابنِ أبی طالِب أخی وَ وصیّی و خَلیفَتی مِن بَعدی الَّذی مَحَلَّه مَحَلُّ هارونَ مِن موسی إلّا أنَّه لا نَبیَّ بَعدی وَ هُوَ وَلیُّکُم».
ایها الناس ز کف دین خدا را مگذارید، ره کفر و ضلالت مسپارید، کتابی که خداوند فرستاده محقّر مشمارید، بیابید رموزش به بَرِ حیدر کرّار، که او هست به آیات خدا کاشف اسرار، بجویید تمسک به وی و جان خود آزاد کنید، از غم محشر دل خود شاد کنید، این سخن ای قوم بدانید که بی مهر علی راه به مقصود نیابید، بکوشید به حبّش که نعیم است و بترسید ز بغضش که جحیم است، پس آن شاه برآورد علی را به مکان و «رَفَعناهُ» بگفتا به هر آن کس که منم سید و مولا، علی او راست یقین سید و مولا، علی او راست یقین سید و مولا و رسانید به گوش همه تا شام ابد این سخن روح فزا را.7
7.خطبه ی غدیر:«مَن کُنتُ مولا فَهذا عَلیٌّ مولا وَ هُوَ عَلی ابنِ أبی طالِب أخی وَ وَصیّی».
باز فرمود که ای قوم بدانید پس از من عَلَم دین به کف حیدر صفدر بود و بعد وی اندر کف اولاد گرامش، به همه فرض بود طاعتشان، هست همه خصلت من خصلتشان، بر همه خلقند چو من هادی و رهبر، همه پاکند و مطهر، همه پویند ره دین من، افزاید از آنها به جهان رونق آیین من، از جمله ی آنهاست یکی مهدی قائم، که بود دوره ی او باقی و دائم، کند او حکم به حق، یعنی از او نیست که بر صورت ظاهر نگرد، دست تصرف سوی باطن نبرد، بلکه به باطن کند او حکم و فرازد علم عدل و نگونسار کند رایت بیداد، غرض داد نشان بعد علی سلسله ی پاک امامان عظام نقباء نجبا را.8
8.خطبه ی غدیر:«أئمَّةً قائمةً فیهِمُ المَهدی اِلی یَومِ القیامةِ الّذی یَقضی بِالحَق»
کرد پس امر به بیعت همه را با شه مردان، پی بیعت همه گشتند سوی شاه شتابان، ولی از مکر گروهی و گروه دگری از ره اِیقان، خُنُک آنان که از آن شاه گرفتند در آن مرحله دامان، نبد ار قسمت من اینکه در آن روز زنم چنگ به دامان علی، شکر که از لطف خدای ازلی، آمدم امروز به کف دامن آن مرد، علی، آن زاده ی حیدر، گل گلزار پیمبر، به دلم نور علی تافته از روی نکویش، بلی این شاخ به تحقیق از آن اصل بود، بی سخن این جوی بدان بحرِ کرم وصل بود، فخر من این بس که بگویند صغیر است غلامی ز وی. الحاصل از آن قوم چو بگرفت نبی بهر علی بیعت و آن امر به اتمام رسانید، بیاورد بر او حضرت جبریل به فرمان خدا آیه ی تکمیل فرو خواند بر امت نبی ابطحی آن آیه ی سر تا به سر احسان و عطا را.9
9.سوره ی مائده، آیه ی 3:«ألیومَ أکمَلتُ لَکُم دینَکم وَ أتممتُ عَلَیکُم نِعمَتی وَ رضیتَ لَکُمُ الاِسلامَ دیناً».
دلی سرتاسر امید داریم که از یاران آن مهدی موعود باشیم ...
ادامه مطلب...